Kerstgevoel, runmas en content die gewoon goed voelt
- Margot Vandenbulcke
- 21 dec 2025
- 2 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 28 dec 2025
Binnen drie dagen is het kerstavond en ik merk dat ik daar dit jaar extra naar verlang. Niet eens om de cadeaus of het eten, maar om het hele gevoel errond. De kerstboom die er staat, de lichtjes die ’s avonds blijven branden, zelfs de dingen die je moét doen voelen ineens gezelliger aan. Alles mag wat trager en zachter. 🎄
Dat probeer ik ook door te trekken naar het lopen. Want eerlijk is eerlijk, mijn loopjes zijn momenteel vooral grijs. Ik had stiekem gehoopt op een witte kerst, maar dat zit er opnieuw niet in. Toch probeer ik er mentaal niet te veel op te focussen. Als het weer tegenzit, dan is dat zo. En als het wél mooi is, probeer ik er extra hard van te genieten.
De voorbije weken hielp content daar verrassend veel bij. Vooral kerstcontent van fitfluencers die niet alleen focust op presteren, maar op het gevoel errond.

Martha Walsh doet dit jaar vlogmas op YouTube en haar video’s voelden echt als een FaceTime-call. Ze neemt je mee in haar dagelijkse leven in Londen, zonder dat het gemaakt aanvoelt. Gewoon haar dagen, haar gedachten, haar routines. Zo’n video’s die je opzet en waarbij je het gevoel hebt dat je even bij iemand mag binnenkijken.

Mary McCarthy doet iets helemaal anders met haar runvent. Elke dag gaat ze lopen en post ze er een video over. Ook zij loopt in Londen en haar enthousiasme werkt echt aanstekelijk. Het voelt niet als een challenge die moet lukken, maar als een fijne dagelijkse gewoonte waar je graag even naar kijkt.

En dan Luella May. Mijn favoriet van het moment. Zij doet runmas en haar content voelt als een opluchting tussen alle bijna topsportcontent door. Zij focust niet op tempo, niet op cijfers, niet op hoe het eruitziet. Loop je traag, dan loop je traag. Wil je wandelen, dan wandel je. Punt. Zulke content doet oprecht deugd, want zelfs als je denkt dat je jezelf niet vergelijkt, sluipen die verwachtingen toch binnen.
Het herinnert me eraan waarom ik ooit graag begon te lopen. Niet om sneller te zijn, maar omdat het me goed deed voelen.
Ik probeer mijn loopjes ook te romantiseren, zelfs nu het vaak grijs is. Deze week liep ik nog eens later op de dag, net wanneer de zon begon onder te gaan. De lucht die van kleur verandert, het licht dat zachter wordt, dat zijn momenten die blijven hangen. Geen speciale afstand, geen record, gewoon een loopje dat goed voelde.

Misschien is dat voor mij ook een beetje kerst. Niet alles hoeft perfect of mooi te zijn om waardevol te zijn. Je mag vertragen. Je mag genieten van kleine dingen. En je mag lopen op jouw manier, in jouw tempo, in dit seizoen.
🤍 🎄Fijne kerst allemaal





Opmerkingen